Köşe Yazıları

Umudu Ölümlere Rağmen Korumak…

Umudu Ölümlere Rağmen Korumak…

Ey ölüm, geçme benim sokağımdan. Elleri kınalı gelinleri salma karanlık yalnızlıklara. Umut büyüten beşiklerin ninnisini susturmasın kara ağıtlar. Sabah güneşinin nuru hiçbir gencin gözünde solmasın. Umut soluyan rahmet rüzgarları, hiçbir babanın boğazında son nefes olmasın.

Ey ölüm, geçme benim avuçlarımdan. Kimse kara toprağın bağrını kendine döşek yapmasın. Rengarenk gönül bahçemizde hiçbir leylak, karanfil, lale, gül hatta bir diken solmasın. Hiçbir canlı katlini benim ellerimden almasın.

Ey ölüm, geçme benim şehirlerimden. Karanlık kuyular yollara taşmasın. Mazlum çocukların haykırışları hendeklerin ardında kaybolmasın. Yıkık duvarların arkasında hiç kimse mezara toprak çalmasın. Ebedi kardeşliğimizin arasını hiç bir hendek ayırmasın.

Ey ölüm, sustur ensemizde nefesini. Yarın umudu kuran annelerin sandıklarında kalmasın kanaviçeler, göz nuru ilmekler. Dualara katılmış bebeler rahimlerde ölmesin.

Ey ölüm geçme Mehmedimin dudaklarından. Tekbir kokan ağızlarına kurban olunan anaların yüreğindeki yangına, odun olmasın adın. Toprağı yaren edinen, cesaretini, azmini yüreğinde büyüten Mehmetler solmasın karanlık pusularda.

Ey ölüm, alma benim özgürlüğümü. Yaşamak adına ölüm kusan namluların ardındaki sinsi planlara yazılmasın adın. Katil bakışlı gözlere dolmasın kahkahalar. Gönül coğrafyasında yan yana büyüsün umutlar. Toprak; ölümün adresi olmasın.

Ey ölüm damlama benim kalemimden. Masa başında ölüm planlayan canilerin tuzaklarını başına salsın Rabbim. Kalemiyle ölüme davetiye çıkaran sırtlanların karanlık yazılarında boğulmasın evlatlar. Kalemin adına, onu okutanın adına yazılsın umutlar ve dualar.

Ey ölüm alma kardeşimi benden. Aynı coğrafyanın adıdır adımız; aynı toprağın sevdasıdır şarkımız, aynı ağıtların namesidir hüznümüz, aynı güneşin ışığıdır sabahımız, aynı avuçlara açılan semadır gönlümüz, aynı tarlayı sulayan nehirdir dostluğumuz ve aynı başağa umut verendir yağmurumuz.

Ey ölüm, seni kendine siper edenlerle çık aramızdan. Ezan sesleriyle dirilen imanımızı soldurma kardeşimin gönlünde. Sela seslerine karışmasın ağıtlar. Ölüme yazılmasın şiirler, ağıtlar, mersiyeler.

Ey ölüm, senin değildir suç. Seni kendine kalkan yapanların günahıdır yapılanlar. Sokaklarında sevinçle, umutla koşturan çocukların adının çalınmasıdır mezarlar.

Ey ölüm, Rabbimden geldiysen hoş geldin sefalar getirdin. Ama zalimin eliyle gelme. Rabbim bu milleti oluşturan her rengi, her dili, her kültürü ve her duyguyu aynı potada Rahmet yağmurlarıyla birleştirsin inşallah. Toprağımızdan kan ve göz yaşı değil; rahmet, muhabbet, adalet ve umut fışkırsın inşallah.

Amelimizin, duamız olası dileğiyle…

İlgili Makaleler

Bir Cevap Yazın

Başa dön tuşu
Kapalı