Son Dakika
20 Haziran 2018 Çarşamba
21 Şubat 2018 Çarşamba, 09:06
Mehmet Koç
Mehmet Koç meberan@hotmail.com Tüm Yazılar

Şiir Boşuna Değildir…

Şiir Boşuna Değildir…

 

Şiirler okurum ara sıra, dünyam bir ürperir. Rahatlar tüm damarlarım. Sevdamın derinliklerinde kaybolurum. Ne manalı dizeler, deyiverir dudaklarım. Şair ne demek istemiş bile demem. Çünkü her dize alır götürür beni okudukça.

Şiirden anlamayanın aşkı sahtedir bi anlamda. Hele hele şiirden anlamam veya şiir kitaplarına para vermem diyenlerden de uzak durmalısın. Zaten diğer kitaplara da para vermez böyleleri. Öykülerden anlamaz, roman okumaz. Ama caka satar en bilgelisinden.

Duymuştur bir yerlerden Kafka’yı ya da Can Yücel’i. Ortaokul sıralarındayken tanımıştır belki de Yakup Kadri’yi, Reşat Nuri’yi. Ne bileyim Orhan Kemal’i, Dostyevski’yi, Tolstoy’u… belki de sadece göz atmıştır öylesine, ünlü roman ve öykü yazarları sütununa. Aklında kaldıysa bir iki yazar, sadece aşk diye bunu satar.

Şiir duygu ister, aşk ister. İşçi olmalısın şiir yazmak için. Emek üretmelisin şiirden anlamak için. Üretken insanın hissiyatı da güçlüdür. Şiir dedin mi insanlığın doğar oracıkta. Kendin oluverirsin. Ayakkabı boyayan çocuğa da, su satan yaşlıya da yüreğin kabarır. Duygulanır, vicdan yaparsın. Yitip gitmezsin kalabalık vicdansızlıklar arasından.

Bazen iki dizelik şiirler, bazen satırlarca anlatılan hadiseler… kimi zaman da üç beş dize… Önemi yok aslında şiir olduktan sonra ve seni kendine getirdikten sonra. Zamanın giriftliğinden soluk alabildikten sonra…

Sevmeli insan birini. Farklı bir sevgiyle tutunmalı hayata. Öyle anne sevgisi, baba sevgisi ya da kardeş sevgisi falan değil. Kalbinin pır pır ettiği gibi bir sevgi. Küt küt atarından yani. Sevdin mi korkmazsın yaşamaktan. Şiir seni sevdirir işte. Güzel, dokunaklı ve, ve seni sen yapan, insan olduğunu unutturmayan birkaç şiir oku mesela.

Yitik bir aşk hayatı şimdi yaşadıklarımız sanki. Merhamet yoksunluğuna hızla yol alan. Karmaşık duygular arasından kaybolan insanlık. Duygusunu kaybetmiş dünya. Sokakta top oynarken düşüp de dizini yaralayan çocuğa duygulanıp gözyaşı döküyorken, yanı başındaki ya da komşusundaki ağıda kapısını kapayan gözler…

Üç satır sütunda da yazılsa fark etmiyor. İnsanlığından utandıran hadiselere kulak kabartmadın mı ya da azıcık empati yapamadın mı kaybolursun hayattan. Ölüm sessizliğin sonudur. Vicdan denilen içsel dürtünün kıpraşmadığı anlar hiçliğin kör noktasıdır.

Şiir ise affetmez insanı. Kendine getirir demiştim. Ama kendine gelmek isteyenler içindir şiir. Aşk ta öyle… Sevmedin mi birini bu hayatta, ölüm kolay gelir kapına. Kin de tutarsın, öfke de kusarsın zamana. Penceren kapalıysa dünyaya yakınındakileri de görmez, sevenlerini de bilmezsin. Yumruğun kalbini esir alır. Çıkınında sadece bir insan bedeni ve ruhunda da kadere bağlılık kalır.

Her insan lisede yazmıştır mutlaka birkaç satır şiir. Şiir bile saymaz onları. Ama ben sayarım. Çünkü duyguların kâğıda yansımasıdır onlar. Özensiz ve rastgele de olsa, duyguların söze dönüşmesi yürek işidir. Sevdadır. Saklayın, kaybetmeyin yazılan her dizeyi. Ama yine de okumalı şairleri.

Kendine gelmelisin. Mesela gir google’a yaz ‘şairler’ diye. Sana onlarca şair ismi verir. Önemli birkaç şiir indir veya direk oku, bir kitapçıya git ya da!.. Şiir bölümüne göz gezdir. Eline al bir kaçını ve…şöyle bir karıştırıp oracıkta bir kaçını oku. Beğendiğin kitabı alıp evine götür. Ara da bir oku hayatına, doğaya, insanlığa… şiir bir başkadır, yakın tutar insanı insana. Aşk gibi!..

Yaz mesela. Yaz iki dize; şiir boşuna değildir bu hayatta!..

İnsanın ta kendisidir, sevdadır. Kaybolan vicdanı, sönen ar damarıdır. Hayata dair umudu ve sevgiye açılan kapısıdır. Bugün bir şiirle başla gününe…

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Wordpress Haber Teması Tasarım ve Programlama: Seçkin Talanöz