Köşe Yazıları

ÖĞRETMENİM

ÖĞRETMENİM

Benzemez hiç kimseye sevgili öğretmenim,

Onun usta elleri hamura maya katar.

Duygularım, hayalim, emelim,

idealim Onunla filizlenip Onunla temel tutar.

Budaklı düşünceyi tornadan geçiren o,

Bilginin çeşmesinden suları içiren o,

Cehalet tuzağını kökünden göçüren o,

Altın sarısı saçlar beyazlaşır o kadar.

Kendisi için değil, bizler için çalışır,

Mahrumiyet, sıkıntı onun için ne taşır,

Cehaletle kavgalı, uygarlıkla barışır,

Eğitim ordusuna nice neferler katar.

Madde için çalışmaz, onda hiç yoktur gözü,

Birer ulu rehberdir onun her altın sözü,

Çelik bir abidedir asla değişmez özü,

Ürünü hasat eder, sonsuz zevkini tadar.

Sevgisi bir hazine, duyguları uludur,

Seneler sis çekemez, kalbi özlem doludur,

Onun yolu erdemin, insanlığın yoludur,

Yorgunluk nedir bilmez, yürümeye can atar.

Geriyle yoktur işi, hep dalar ufuklara,

Yaşımız kırk olsa da karışsak çocuklara Tutar kaldırır bizi varılmaz doruklara,

Engellere, yıllara hep mütebessim bakar

Bütün sevgiler ona, ona bütün saygılar,

Onunla deva bulur düşünceler, duygular, Sayesinde değişir, değişmeyen yazgılar,

Bir mum olur şavk verir, erir gider o kadar.

 

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu