Köşe Yazıları

Köy Ne Demektir?

Birçok yer ve zamanda özgünlüğüne, orijinalliğine, doğallığına, antikliğine özlem duyduğumuz “köy„ ile ilgili bazı kanaat ve tesbitlerimizi paylaşmak istiyorum. İşte onlardan bazıları… Bize göre:

*Havanın en temizi köydedir. Bağ, bahçe, orman ve yeşilliklerden yükselen mis gibi tertemiz hava…

*Suyun en tatlısı köydedir. Doğal su kaynakları, pınarlar, gözeler, şelaleler…

*Manzaranın en güzeli köydedir. Dereler, ağaçlar, bağlar, bahçeler… Koyunlar, kuzular, kazlar, horozlar, tavuklar…

*Gıdanın en doğalı köydedir. Et, süt, yağ, yumurta, bal, peynir ve ekmek…

*Gelenek ve göreneklerin orijinalı, millisi, dejenere olmayanı köydedir.

*Komşunun, komşuluğun en güzel örnekleri köydedir.

*Yardımlaşmanın, paylaşmanın, empatinin, sempatinin gerçek yeri köylerdir.

*Doğruluğun, dürüstlüğün, saflığın, temizliğin yeri köylerdir.

*Kanaat, sabır ve tevazunun harman olduğu yer köylerdir.

*Karşılıksız sevgi ve saygının en güzel örnekleri köyde bulunur.

*Köyde bencilliğe, süse, gösterişe,,“desinler„e fazla yer yoktur.

*Büyüklere, yaşlılara, hastalara daha çok saygı duyulan, ilgi gösterilen yer, köydür.

*Köyde tembelliğin, avareliğin, bedavacılığın, asalaklığın, gözaçıklığın yeri pek yoktur.

*Harama, hırsızlığa, yalancılığa, dolandırıcılığa köyde itibar edilmez.

*Konukseverliğin en güzel örnekleri, köyde hâla dipdiri ve capcanlıdır.

*Özentisiz, reklamsız, gösterişsiz gerçek hayvan sevgisi köydedir.

*Köy; dinlenmenin, muhabbetin, sükûnetin harman olduğu yerdir.

*Köy üretimdir, el emeğidir, göz nurudur, alın teridir.

*Köy nasırlı ve öpülecek eldir.

*Köy vefadır, cefadır, sefadır.

*Köy berekettir, köy harekettir.

*Köy özgünlüktür, orijinalliktir, otantikliktir.

*Köy; kuzu sesleriyle, su şırıltılarıyla, ormanların sesiyle, kuş cıvıltılarıyla bir doğal orkestradır.

*Köy imecedir, karşılıksız işbirliğidir.

*Köy; maddeden ziyade mânâdır. Köyde her şey para değildir.

*Köy, edebin ve âdâbın merkezidir.

Köy denince aklımıza gelen bu ilk değerlendirme ve tesbitlerin yanında, bir de içeriğine katılmadığımız Ahmet Kutsi Tecer’in o şiiri gelir:

“Orda bir köy var uzakta

O köy bizim köyümüzdür.

Gezmesek de tozmasak da

O köy bizim köyümüzdür.„

Hayır, sayın Tecer hayır. Gezip tozmadığın, gidip gelmediğin köy, senin değildir. Zira; gözden ırak olan, gönülden de ırak olur.

Yazımızı Ferdi Tayfur’un o türküsü ile bitirelim:

“Hadi gene köyümüze geri dönelim,

Fadime’nin düğününde halay çekelim.

Etiketler

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı