Köşe Yazıları

İçimizdeki Mumlar Hiçbiri Sönmesin

Sessiz bir odanın içinde dört mum yavaş yavaş yanıyordu. Oda biraz rüzgârlı olduğu için mumlar titriyor ve sönecekmiş gibi oluyordu.

Mumlar kendi aralarında konuşmaya başladılar:

Birinci mum; benim adım ‘Barış’. Ama kimse benim yanık kalmama yardımcı olmuyor. Kaybolmam için çok çaba harcanıyor. Benim adımla büyük kötülükler yapılıyor. Kavgalar, savaşlar çıkarılıyor. Benim adım birileri tarafından çok kötü amaçlarla kullanılıyor. Barış götüreceğiz diyerek insanların evleri bombalanıyor. Daha fazla dayanamayacağım, yakında kaybolup gideceğim” der ve birkaç kez titredikten sonra kaybolup gider.

İkinci mum; bendeniz ‘Vefa’yım’. Eski zamanlarda çok değerliydim. Bir vakitler vazgeçilmezdim, ne yazık ki artık vazgeçirebilirim. Beni artık kimse önemsemiyor. Benim ismim altında yalanlar söyleniyor, hileler diziliyor. Onun için artık yanmanın anlamı kalmadı” der ve söner.

Üçüncü mum der ki: bendeniz de ‘Sevgi’yim’. Ama artık yanacak takatim kalmadı. İnsanlar birbirini hiç sevmiyor. Benim değerimi hiç anlamıyor. Birçok şeyi benim yerime değiştirebiliyorlar. En yakınımdakileri bile sevmeyi unuttular.” Bu sözleri biter bitmez sevgi de daha fazla beklemeden kaybolup gider.

Odaya aniden bir çocuk girer ve üç mumun da söndüğünü görünce üzülür ve ağlamaklı bir sesle; “Neden yanmıyorsunuz insanlığın sizlere ihtiyacı var. Barış, Vefa ve Sevgi olmadan bu hayatın tadı olur mu? Böyle bir dünyada yaşanabilir mi?”

Çocuğun ağladığını gören dördüncü mum der ki: “Üzülme ben hala yanıyorum. Ben sönmediğim sürece bütün mumlar yeniden yanabilir. Bendeniz ‘Umut’um.’

Duyduklarına çok mutlu olan çocuk, Umut mumunu alır ve öteki mumları birer birer yakar…

Bazı günler; haberler, olaylar ve insanlar karşısında mumların tek tek söndüğünü hissederiz. Ama iyi ki “umut” varmış…

İnsan gerçekten umudunu kaybederse yaşayamaz. Çünkü bizi ayakta tutan içimizin ışığı umuttur. Söndüğü an karanlığa gömülürüz.  Zaten insana en yakışanda umudunu her şeye ve herkese rağmen söndürmemek. İçinizdeki çocuğa iyi bakın ki, hayatınızın bütün mumları hep yansın, Kİ; hayatınız hep aydınlık olsun.

Hayatımızın ve ruhumuzun her daim aydınlık olması için ‘umut’ ışığının hep canlı kalması dileğiyle…

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu