Köşe Yazıları

Hayat Bizim Bakışımızla Anlam Kazanır

Eski zamanların birinde bir adam hayatın anlamının ne olduğuna takmış̧ kafayı.

Bulduğu hiç̧ bir cevap ona yeterli gelmemiş̧.

Başkalarına sormaya karar vermiş̧.

Ama aldığı cevaplar da ona yetmemiş̧.

Fakat mutlaka bir cevabı olmalı diyormuş̧.

Herkese bunu sormaya karar vermiş̧.

Başlamış gezmeye köy, kasaba, ülkeler dolaşmış̧, bu arada zamanda durmuyor tabi ki…

Tam umudunu yitirmişken bir köyde konuştuğu insanlar ona:

” Şu karşıki dağları görüyor musun, orada yaşlı bir bilge yaşar, istersen ona git belki o sana aradığın cevabı verebilir” demişler.

Çok zorlu bir yolculuk sonunda bilgenin yaşadığı eve ulaşmış̧ adam.

Kapıdan içeri girmiş̧ ve bilgeye hayatın anlamının ne olduğunu sormuş̧.

Bilge sana bunun cevabını söylerim ama önce bir sınavdan geçmen gerekiyor demiş̧.

Bilge bir çay kaşığı vermiş̧ adamın eline ve içine de silme bir şekilde zeytinyağı doldurmuş̧.

– “Şimdi çık ve bahçede bir tur at tekrar buraya gel…

Yalnız dikkat et kaşıktaki zeytinyağı eksilmesin eğer bir damla eksilirse kaybedersin.”

Adam gözü̈ çay kasığında bahçeyi turlayıp gelmiş̧.

Bilge bakmış̧:

-” Evet, demiş̧ kaşıkta yağ̆ eksilmemiş̧, peki bahçe nasıldı?”

Adam şaşkın…

-” Ama demiş̧ ben kaşıktan başka bir yere bakamadım ki. “

“Şimdi tekrar bahçeyi dolaşıyorsun kaşık yine elinde olacak ama bahçeyi inceleyip gel” demiş̧ bilge.

Adam tekrar bahçeye çıkmış gördüğü güzelliklerden büyülenmiş̧ muhteşem bir bahçedeymiş̧ çünkü̈…

Geri geldiğinde bilge, adama bahçenin nasıl olduğunu sorunca gördüğü güzelliklerden büyülendiğini anlatmış̧ adam.

Bilge gülümsemiş̧, “ama kaşıkta hiç̧ yağ̆ kalmamış̧” demiş̧ ve eklemiş̧.

– “Hayat senin bakışlınla anlam kazanır. Sadece bir noktayı görürsen hayatın akıp gider sen farkına varmazsın… Ya da görebileceğin tüm güzelliklerin tam ortasında hayatı yaşarsın; akıp giden zamanın anlam kazanır.

Bizim hayatımız akıp giderken bizim “ağzımızdaki zeytinyağı” sizce nedir. Yıllar her gün ömrümüzden giderken bizi de eksilterek gider…

Yaşam çok basit aslında Kul, insan olarak aslında görevlerimiz bellidir. Ama biz insanlar her şeyi abarttığımız gibi bununda kendimize zorlaştırırız.

Hayat akıp giderken kimimiz kariyerinde yükselmek önüne çıkan herkesi yok sayıyor, kimisi ayın elamanı ben olacağım diye iş yerindeki arkadaşının işini bozuyor,   kimisi en iyi okulu ben kazanacağım diye hayatını en canlı enerjik yıllarını oturup çalışarak geçiriyor, kimisi herkesin çok temiz, becerikli kadın dediği olacağım diye sabah akşam hiç durmadan temizlik yapıyor,  kimisi en güzel ben olacağım diye hesapsız para harcıyor, kimisi en iyi anne baba biz olacağız diye çocuğun bütün dünyasını sahibi gibi her şeyine karışıyor onu yapması gereken her şeyi kendileri yapıyor, kimisi çok zengin olacağım her şeyin en iyisi, birincisi bende olacak diye gece gündüz çalışıyor… Ama hepsi de sadece bir yaşam için…

Bir sürü birincilik var, ama yaşamamız için sadece bir tane hayatımız var. Onun için lütfen hayat bahçesini gezerken “ağzımızdaki zeytin yağ olan kaşığı” çok abartmayalım…

Çünkü hayat bizim bakışımızla değer kazanır…

Gerisi teferruattır…

 

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu