Köşe Yazıları

Cennete Giden Yol

Bir adam, atı ve köpeği bir sokakta yürüyorlardı. Büyük bir ağacın yanından geçerlerken, üçüne de yıldırım çarptı.

Ama adam, onların bu dünyadan çoktan ayrıldığını fark etmedi ve iki hayvanıyla yürümeye devam etti.

Bazen ölülerin yeni durumlarının farkına varmaları için biraz zamana ihtiyaçları vardır…

Yürüyüş çok uzundu, yokuş yukarı ve yokuş aşağı, güneş çarpıyor, terli ve susuzlardı. Yolun bir dönemecinde, ortasında kristal berraklığında suların aktığı bir çeşmenin olduğu altın döşeli bir meydana açılan güzel bir mermer kapı gördüler.

Gezgin, kapıyı koruyan adama döndü.

“İyi günler.”

“Merhaba,” diye yanıtladı gardiyan.

“Çok güzel bir yer, adı ne?”

“Burası Cennet.”

“Cennete gelmiş olmamız iyi bir şey, çünkü çok susadık.”

Muhafız kuyuyu göstererek,

“İçeri girip istediğiniz kadar su içebilirsiniz,” dedi.

“Atım ve köpeğim de susadı.”

“Üzgünüm,” dedi gardiyan.

“Hayvanlar giremez.”

Adam hayal kırıklığına uğradı çünkü susuzluğu çok fazlaydı ama tek başına içmek istemiyordu. Gardiyana teşekkür edip yoluna devam etti. Uzun bir yokuş yukarı yürüdükten sonra, ağaçlarla çevrili, eski bir toprak yola açılan eski bir kapısı olan bir yere geldiler. Ağaçlardan birinin gölgesinde bir adam yatıyordu, şapkasını alnına geri atmıştı ve uyuyormuş gibi görünüyordu.

“Merhaba” dedi.

Gezgin, adam başını salladı.

“Çok susadık atım, köpeğim ve ben.”

Adam eliyle işaret ederek,

“Taşların arasında bir yay var” dedi. “İstediğin gibi içebilirsin.”

Adam, atı ve köpeği pınara gidip susuzluklarını giderdiler.

Gezgin tekrar teşekkür etti.

Adam, “Ne zaman istersen gel,” diye yanıtladı.

“Bu arada, bu yerin adı ne?”

“Cennet.”

“Cennet mi?

Ama Mermer Kapıdaki muhafız bana Cennetin orada olduğunu söyledi.”

“Orası Cennet değildi, cehennemdi.”

Gezginin kafası karışmıştı.

“Adınızı kullanmalarını yasaklamalısınız! Bu yanlış bilgi çok fazla kafa karışıklığına neden olacaktır!”

“Kesinlikle hayır. Aslında bize büyük bir iyilik yapıyorlar. Çünkü en iyi dostlarını satıp hayal kırıklığına uğratan herkes orada kalıyor.” Dedi.

Hayatımızı cennete çeviren hatta cennete götüren  insanları yolda bulduklarımıza değişmeyelim. Çünkü vefa duygusu ziyan edilmeyecek kadar kıymetlidir. Yol arkadaşlığı, dostluk, arkadaşlık emek ister. Özveri, fedakarlık ister.

Cennet kolay değil, cehennemde lüzumsuz değil. O halde Rabbim hepimize cennete giden yolda vefalı yoldaş ve yol arkadaşları nasip etsin…

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu