Son Dakika
14 Aralık 2017 Perşembe
21 Eylül 2016 Çarşamba, 09:15

Okul-Öğretmen ve Çocuk

 

Okullar açıldı. Yine ve yeniden milyonlara baliğ olan çocuklarımız okul bahçelerini süslemeye ve cıcıl cıvıl oynamaya başladılar.

Oyunlar çocukları hayata hazırlar. Oyun, hayatın bir parçasıdır. Çocukların olmazsa olmazıdır. Yerinde ve kararında olduğu sürece çocuğun yaşamına yaşam katar.

Çocuklar, hayatın her kademesinde toplum için umuttur, heyecandır. Milletlerin geleceğidir. Ekilmiş ekinidir, biçilecek mahsulüdür, elde edilecek harmanıdır.

Bazen beraber yola çıktığımızda, pişmanlık verir. Yolda düşersen güler, dalga geçer, kahkahalar atar. Kendisi düşerse ağlar, ortalığı velveleye verir.

Kâinatın neşe ve sürurunu sağlayan, kışın soğuk yüzünü bastıran baharlar gibi, çocuklar da yeryüzünün canlı çiçekleridir.

Kupkuru çöllerden oluşan yeryüzünün, bitkilerden, çiçeklerden, yapraklardan mahrum hali, çocuksuz bir dünyanın halinden beterdir.

Çocuklar, baba anne için,  ecdat – ata için göz bebekleridir. Uçan kuşlardan, esen yellerden onları korur ve kollarlar.

Baba anne, zaman zaman çocuklarla çocuklaşır, onlarla güler, onlarla ağlarlar. Çocukların hatırına, büyükler küçülür, çocuklaşır.

Çocuklar, eleştiriden hoşlanmazlar. Hem eleştiri , onlara bir şey de kazandırmaz. Onların eleştiriden çok derse ihtiyaçları vardır.

Anne sütü kadar tabiata, sanatın güzelliklerine  ihtiyacı olan çocuk, öğretmenin ellerinde bir hamurdur. Eğitimci, onu istediği gibi yoğurur ve şekillendirir.

Öğretmen bir önderdir, rehberdir. O, çocuk için yegane örnektir. Söz ile söylenen nasihatlere de kulağı bir bakıma kapalıdır. Onun çok iyi örneğe ihtiyacı vardır.

Öğretmen, öğrenciye gösterdiği sevginin yüz katını geri alır. Alıcısı vericisi birbirini bulan öğrenci ile öğretmen hem başarıda hem de mutlulukta zirveye ulaşır.

Baba ve annesini seven çocuk, öğretmenini de sever.Baba ve annesini yargılayan öğrenci öğretmenini de yargılar. Bazen cezalandırır bazen de af eder.

Çocuğun suç işlemesinde baba ve anne kadar öğretmen de sorumludur. Zamanın belli bir bölümünü öğretmeniyle geçiren çocuk, öğretmenini hep ideal örnek olarak görür.

Yaşı kaç olursa olsun, çocuğun her zaman anne ve baba şefkatine, öğrenci olarak da öğretmen sevgisine ihtiyacı vardır.

Çocuk ekilen tohum misali, bakıma muhtaçtır. Gösterilen ilgi ve alaka derecesinde filizlenir, kök salar, boy atar, başak verir, verim verir.

Çocuk gül gibidir. Bakımı yapılırsa ter ü tazeliğini hep korur. Bakımı yapılmazsa solar gider. Ne koku ne de tat  verir topluma ve bireylere!..

Bilgi tohumlarının serpildiği çocuğun beyni ve zihni, çöplüğe çevrilmemelidir. Hem kendisine, hem de topluma yararlı ilim ve irfanla süslenen beyinler, milletin gerçek kurtarıcıları olur.

 

 

 

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Wordpress Haber Teması Tasarım ve Programlama: Seçkin Talanöz
%d blogcu bunu beğendi: