16 Şubat 2017 Perşembe, 15:16
Hamza Çelenk
Hamza Çelenk [email protected] Tüm Yazılar

Kitabı ve Tabiatı Okumak

Kitabı ve Tabiatı Okumak Okumak insanı farklı kılar, farklı yorumlar, farklı bakar okumakla insanoğlu hayata. Onunla “bilmek” olgusu gerçekleşir ve “ varlıksal” olana anlam katılır. Bir sürü bilgiden haberdar olmak insana bir şey kazandırmaz, önemli olan ona varlıksal olarak neyin döndüğüdür. Varlıksal olana katılan anlamdır. Varlıksal olana katılan anlamdan sonra rabbi anlamlı olan için “ […]

Kitabı ve Tabiatı Okumak

Okumak insanı farklı kılar, farklı yorumlar, farklı bakar okumakla insanoğlu hayata. Onunla “bilmek” olgusu gerçekleşir ve “ varlıksal” olana anlam katılır. Bir sürü bilgiden haberdar olmak insana bir şey kazandırmaz, önemli olan ona varlıksal olarak neyin döndüğüdür. Varlıksal olana katılan anlamdır.

Varlıksal olana katılan anlamdan sonra rabbi anlamlı olan için “ hiç bilen ile bilmeyen bir olur mu?” der.  Bilmek burada haberdar olduğundan çıkarılması gerekenlerdir.

Bilen haddini bilir, bilen bilmediğini bilir, bilen bilmenin sınırının anlama varma ile ilgili olduğunu bilir.

Bilen Koca Ali’dir ve “ilim bir zerre idi, cahiller onu çoğalttı” der.  Zerre olan, hayata anlam kattığında bir karşılığı vardır; anlam katmıyorsa tümü malumatın dışına çıkamaz. Sadece bilme yolunda olan insanı kendine köle yapar.

Bilmenin iki önemli okuması vardır;

Kitap ve tabiat…

Kitaplar, özgür ruhlu insanlar içindir, yaşama dair olanı sunar onlara. Bir sürü yaşanmışlığı toplar, dünden yarına aktarımın dili olur.

Kitaplar sevgiye dair olanı büyütenler içindir, nefreti yıkar ve derinine gömer arzın.

Kitaplar başı dik fakat gönlü yumuşak erenler içindir, yoğurur onları günden güne geniş bir kalp bağışlar onlara.

Kitaplar gülmesini seven çocuklar içindir,  her şeye rağmen tebessümleri bile değer koca âleme.

Tabiat, akıl etmesini bilenler için büyük bir laboratuardır.  Arifler ona bakar anlama yol alırlar. “yeryüzündekiler, gökyüzündekiler ve ikisinin arasında bulunanlara bakıp, rabbim ne güzel yaratmışsın derler”

Karmaşa ve düzeni orada görürler, kimi düzende hakikati bulur insanoğlunun, kimi ise karmaşadan kaybolur.

Varlıksal olanın içinde “bilmek” en çok insanoğluna yaraşır. Çünkü adalet ve zulüm kaynaklık olarak ona dayanır.

Rabbi ona adil olması ve zulme yanaşmaması için sınırsız bilgiye ulaşma yolu vermiştir.

En bilineni hayatı ve varlıksal olanı okuyabilmektir.  Bunun yolu da okuma ve tabiatı yorumlamada geçer… haddini bilerek… adaletten şaşmayarak…

 

 

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: