Son Dakika
13 Aralık 2017 Çarşamba
26 Mayıs 2016 Perşembe, 07:54

Editör’den…

 

Huzur vermek bu kadar zor mu?

 

Dışarıdan birisine “Huzur Kenti Adıyaman’da Huzurevi Yok” derseniz, aklına iki şey gelir; ya huzurevine yaşlıları sokmayacak kadar vefakarlardır ya da huzurevine konulacak yaşlı nüfus yoktur.

Ama kimsenin aklına “Huzurevi var ama huzur veren yok” gelmez.

Adıyaman, bu açıdan çok dikkat çekici bir kent.

Adıyaman’da huzur bulmak isteyen, bunu köşe bucak arayan yaşlı insanlarımız var.

Bu insanlarımız bizi büyüten insanlar.

Bu kentin geçmişidir, geleceğe iz bırakan.

İyisiyle kötüsüyle bir ömür geçirmiş, bu kentin her sokağında, her caddesinde, her köşesinde.

Emek vermiş, para harcamış, insan yetiştirmiş, eğitmiş, öğretmiş ve belki de öğrenmiş.

Ama nedense yaşlı olduklarında, düşkün kaldıklarında, ele güne muhtaç duruma düştüklerinde, hiç kimse dönüp bakmamış bile.

Bu kentin huzur verdiğini, huzur kenti diye anıldığını birileri gidip, yalnız kalan, ölüme terk edilen bu insanların kulağına fısıldasa ne der, sahi hiç merak ettiniz mi?

Bu kent, birkaç yaşlıya, birkaç düşküne, birkaç yolda kalmışa el uzatamayacak hale mi geldi?

Bu kent, bir huzurevi yapamayacak durumda mı, yapılı olanı huzur veren konuma geçiremeyecek durumda mı?

Bu kent, sadece yaşlılar haftasında, dostlar pazarda görsün diye verilen mesajları mı okuyacak, yaladan, yalandan…

Bu kente bütün bunları biz yakıştıramıyoruz, yakıştıran var mı?

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Wordpress Haber Teması Tasarım ve Programlama: Seçkin Talanöz
%d blogcu bunu beğendi: