10 Kasım 2016 Perşembe, 07:33

Editör’den

 

Biz yazmaya utanıyoruz…

 

Çocuk istismarı, sadece bir suç olmaktan öte hastalıklı ve çok iğrenç bir durum. İstismar edenin “sapık” olarak değerlendirileceği ve en ağır cezayla cezalandırılması toplumun genel beklentisi.

İstismara uğrayan çocukların da psikolojilerinin bozulmasını hesaba katarsak, hem mağdur olarak hem de o günden sonraki hayatının çalınmasını ve belki de onarılmaz yaralar açmasına sebep oluyor.

Adıyaman’ın adının bir kez daha iğrenç bir olayla anılması, bu tür insanların her yerde karşımıza çıkacağının bir göstergesi.

Gerger’de bir okulda meydana gelen ve zanlının tutuklanıp, göz yumanların cezalandırıldığı olay sıradan bir olay değildir.

Gazetemizde bugün çocukları cinsel istismardan nasıl korunacağına dair haberler de var. Çocukların sosyal medyada geçirdiği zamanların, iğrenç ellere düşmelerine sebep olabileceğine dair haberler de var.

Doğrusu biz yazmaya utanıyoruz, insanlar okumaya utanıyor, iki dost bir araya geldiğinde konuşmaya utanıyor ama toplumumuzda var olan gerçekse, bu tür iğrençliklerin sürüp gidiyor olmasıdır.

O zaman ailelere çok iş düşüyor.

Çocuklara sahip çıkmak, onları bir başına bırakmamak, interneti güvenli hale getirmek ve mutlaka istismarın ne olduğunu, neler olduğunu, onların anlayabileceği dilde anlatmaktır.

Zor bir durum ama aramızda dolaşan sapıklar, çocuklarımızı her şeyin üzerinde tutmayı gerektiriyor.

Keşke bu konuda da çok güzel haberler verebilsek ve keşke çocuk istismarı ve kadına yönelik şiddette dünyada en sonuncu olsak, olabilsek…

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Wordpress Haber Teması Tasarım ve Programlama: Seçkin Talanöz
%d blogcu bunu beğendi: