12 Mayıs 2015 Salı, 09:43

Ape Smail…

Hüzün… Bir rengi var mıdır bilmem ama ben gördüm…

Belki de aslolan gerçek değil kurgudur.  Olay Kanigenig’de geçmektedir.  Çeviri sanatında mahir olanlar bu kelimenin Kürtçe’den geldiğini ve birleşik bir sözcük olduğunu bilir… “Kokuşmuş çeşme”anlamına gelmektedir.

Adımız kaderimizdir belki de, öyle  buyurmuştur büyükler “isim duadır ,çocuklarınıza güzel isimler veriniz” diye…

Kanigenig de bu şehrin çocuğudur fakat yetim ve öksüzdür… Her evde aile planlamasını yapan ağabeyleri kızdıracak miktarda çocuk vardır.

Buradaki hüzün o ağabeylere göre istatistik konusudur. Sosyolojik bir çok mavalı burası için ezbere okurlar… Hep yaptıkları gibidir yani. Cahil derler eğitimsiz derler.. fakat olay bundan da ötededir bunu da bilirler fakat işlerine gelmez bu ağabeylerin, hep böyle olmuştur…

Olay dedik hasbelkader, kurgu diye başladığımız tahkiyeye…

Olay veya kurgu ne fark eder ki yazıcı ilencini, umudunu, öfkesini sevincini kelimelere yükledikten sonra ne önemi var bunun.. bir şair demişti sanırım “şayet tanrı olmasaydı, kelimeler tanrı olurdu” diye. Hadi itiraf edeyim ben söyledim bunu…

Hüznün, bir rengi var mıdır bilmem ama ben gördüm…

Kanigenig… Dar sokaklar, aşiyan evler, küçücük softalara sığdırılmış büyük hayatlar…

Eyvanında çocuk sesleri kadın sohbetleri eksik olmaz, salça sürülmüş ekmeğini büyük bir iştahla yer sümüğünü elbisesinin koluyla silen çocuklar.

Annesinden gördüğü gibi sohbet ederken bile örgü ,dantel ören kadınlar.. boş durmak lügatlerinde yoktur sabahı da akşamı da aynı telaş içinde geçer .

Yazın öğle aralarında koyu bir sohbete dalar kadınlar, konuştukları kendi dünyalarının dışında bir yer değildir, ekonomiden anlamazlar çağdaş dünyanın kelimelerini bilmezler, annelerinin kelimeleridir cümlelere koşan…

İsimleri Xalti Xece’dir, Zeledir Fatedir Ape Smaildir …

Ape Smail, yani İsmail Amca… amca dediklerine bakmayın  siz ,acılar erken büyütür ya bazı çocukları İsmail de onlardan biridir.. benim için hüzün, sosyoloji için istatistik olan İsmail…

Tablasında mevsim sebzeleri satar İsmail henüz 21 yaşında bir amcadır yani …

Kırçıl bir sakalı vardır sürekli kirli bir sakalla görürler İsmail’i hiç traş olduğunu gören olmamıştır hem gereği de yoktur, devlet memuru değil ya İsmail. Sadece domates, elma ,biber, patlıcan, portakal satan bir amcadır..

Mahallenin çocukları Ape Smaile takılırlar ,kızdırırlar . İsmail de arkalarından elma atar kızınca.. onunkisi bir kızgınlık değildir aslında sevilmenin verdiği bir reaksiyondur. Çocuklar kızınca Ape Smailin arkalarından elma atacağını bilirler, bildiklerinden kızdırırlar.  Daha sonra arkalarından atılmış elmaları alıp afiyetle yerler. Kanigenig çeşmesinde yıkama gereği bile duymazlar… çünkü sokak kendi sokaklarıdır kirli olma ihtimali yoktur….

Ape Smail de bilir aslında çocukların elma yemek için bunu yaptıklarını, o da uyar onlara onları mutlu görmek mutluluğudur İsmail’in de…

Hayat devam edip durmaktadır Kanigenigde Xalti Xece  elinde sitıl suya gitmektedir, Zele ,ekmek yapmaktadır sacın üstünde . Fate öğlen oturacakları eşiği süpürmektedir…

İsmail de Halde başka haldedir… Tablasına  taze meyve sebze almaya gitmiştir. Geri manevra yapan meyve yüklü bir kamyon İsmail’i arka tekerine almıştır çoktan, bağrışmalar fayda vermemiştir. İsmail son nefesini vermiştir bile…

Acı haber tez ulaşır derler çoktan ulaşmıştır Ape Smailin evine de…

çığlıklar feryad u figanlar…

Kanigenig deresi o gün kurumuştur derler bir daha akmaz olmuştur.

Hüznün rengi var mıdır bilmem ama ben gördüm..

Hüzün kokusu almştır o gün Kanigenig’ii, çeşmeler İsmail İsmail akmıştır, gökyüzü ismail’in rengindedir, eşikte tek kişi yoktur sokaklar hüzne bulanmıştır,

İsmail’in tablası da gelmiştir mahalleye üstünde elmalar, Ape Smailin tablası… çocuklar ellemez elmaları, elma yiyecek takatleri yoktur. Akan gözyaşları hüzün rengindedir..

O günden sonra hüzünle kardeş olmuştur Kanigenig.. o günden sonra İsmail konulmuştur orada yüzlerce bebenin adı…

Belki kurgu belki de gerçektir bu hikaye… aslolan kurgu mudur gerçek mi bunu tartışadursun edipler…

Biz Kanigenig tepesine kurulu mezarlıkta yatan Ape Smailin ruhuna bir Fatiha yollayalım abiler.

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Wordpress Haber Teması Tasarım ve Programlama: Seçkin Talanöz
%d blogcu bunu beğendi: